یک مامان در حال یادگیری....

به غیر از روزمرگیهایمان اتفاقات این هفته اخیر:

-شرکت در جلسه آموزشی مدرسه با عنوان"مهارتهای مورد نیاز برای کلاس اولیها"که توسط دکتر عابدی استاد دانشگاه اصفهان برگذار شد.مطالب خیلی مفید بود.چند تا بازی بهمون یاد داد برای تقویت مهارتهای اجرایی،ادراکی،حرکتی و کلامی و توجه که به نظر من دانستنش برای کلاس اولیها ضروری و برای بچه ها پیش دبستانی لازمه(این توصیه رو جدی بگیرید).مطالب خیلی مفصل بود ولی خوشبختانه این مطالب رو توی کتابهای که معرفی کردند آورده شده.والبته من اونجا با آرامش به صحبتهای آقای دکتر گوش میدادم چون تمام بازیها رو پارسا توی دوران مهدش و کلاسهای مهارت های اجرایی که تابستان میرفت انجام داده بود.و نکته جالب اینکه از من خواسته بودند حتما در جلسه شرکت کنم (بخاطر شیطنتهای پارسا)و فکر کنم جزو معدود کسانی بودم که هیچ  مشکلی در مورد پارسا توی این زمینه ها نداشتم.کتابها:"رشد تقویت مهارتهای ادراکی و حرکتی" و "روانشناسی و آموزش کودکان با نقص توجه"(همراه با بازی) تالیف خود دکتر عابدی و کتاب "آزمون فراستیگ"ترجمه حسین سازمند.  

-یه وقت مشاوره داشتم درباره شیطنتهای پارسا در مدرسه که نتیجه این بود:خوشبختانه یا متاسفانه 80درصد مشکلات از مدرسه بود.(این درصد رو خودم گفتم که حواسم باشه خودمون هم ایراد داریم وگرنه درصد بالاتر از اینها بود!)و نکات مهم جلسه:

1-قانون مدرسه زمانی قابل اجراست که بر مبنای نیاز بچه،توانایی او و قابل اجرا بودن قانون باشه.و قانون ندویدن،شیطنت نکردن ،حرف شنوی کردن و ....اگر بر این اساس نباشه اشتباه است و مثالهای خیلی خوبی هم برام زد.یکیش این بود:بچه ها توی کلاس به چند گروه تقسیم میشوند و هر گروه باید قوانین خواسته شده از اونها رو رعایت کنند و گروهی که بیشترین امتیاز رو بگیره در پایان روز اجازه داره بازی مورد علاقه شون انتخاب کنند و نتیجه اینکه تمام گروه تلاش داره همدیگر رو در رعایت قوانیین یاری بدهند.

2-سالهای اول مدرسه سالهای پذیرش،آرامش و وظیفه شناسی بچه است و برای خود بچه مهمه که مورد توجه اولیا باشه و اگر  حرمت این ارتباط از بین بره دیگه برگشت پذیر نیست.

3-اینکه باید در خصوص رعایت قوانین مثل کتک نزدن،ندویدن و....بچه رو به چالش کشید تا در مورد رفتارش فکر کنه.مثلا اگه کسی تو رو زد تو هم باید بزنی؟تو باید چی بهش بگی؟تو چه راه حلی به نظرت میرسه؟.....

4-نحوه دفاع کردن رو باید به بچه یاد داد.مثلا دستش رو بگیره و بگه من هم میتونم بزنمت ولی نمیزنمت چون گفتن زدن نباشه و بهت هم اجازه نمیدم من رو بزنی(این خیلی فرق میکنه که فقط به بچه بگی کسی رو نزن.خوب نزنه ،چیکار کنه؟!)بلکه به بچه باید یاد داد از فکرش استفاده کنه تا پیروز بشه.

5-اهمیت آموزش در این سالها فقط برای خواندن و نوشتن نیست(چون که این قسمت مربوط به حافظه میشه)بلکه بخاطر درک مطالب درسی است. 

6-معلم باید ارتباط احساسی نزدیک با تک تک بچه ها داشته باشه و این توی کلاسهای با جمعیت بالا امکان پذیر نیست.

7-یادمون باشه در نسل قبل یک رسانه بچه های ما رو تربیت میکرد و این نسل را صدها رسانه.پس معلم و مدیر و خانواده هم باید پا به پای این رسانه ها در کنار بچه ها باشه.

8-جمله اخطاری:ما انضباط را دوست داریم حتی به قیمت از دست رفتن اعتماد به نفس بچه هایمان.!

و در پایان بنده دچار عذاب وجدان شدم که این امکان رو داشتم پارسا را در مدرسه ای ثبت نام کنم که این موارد در اون حل شده باشه ولی جوگیر شدم و یکی از مدارس اسم و رسم دار ثبت نامش کردم....

-مشغول خواندن کتاب "بچه ثروتمند،بچه زرنگ"هستم از "رابرت کیوساکی".به دوستداران کتاب توصیه میکنم بخوانید.نکته های زیادی داره شاید در موردش نوشتم.این یکی از جمله هاش بود که های لایت کردم."سیستم آموزش کنونی فقط یک استعداد رو شناسایی می کند اگر استعداد فرزند شما همانی نباشد که سیستم شناسایی میکند،ممکن است کودک شما در مدرسه به جای احساس باهوشی احساس خنگی کند."

-به خاطر ارتقاء کیفیت عکسهای وبلاگ دست به جیب شدیم و یک دوربین حرفه ای خریدیم.و حالا در پی کسب دانش عکاسی هستم.

                                                  زمستان 85

                                        همان مکان..... زمستان 89

                                              و .....90.9.17   

این سه عکس آخر رو با دوربین جدید گرفتم ولی یه ایرادی باید باشه چون بعد از درج تو وبلاگ کیفیت عکس پایین اومده.اگه کسی تجربه ای داره لطفا راهنمایی کندیول

/ 31 نظر / 45 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مامان آریا

سلام چقدر نظر گذاشتم[پلک]مي دوني اونروز هرچي نظرامو تاييد مي كردم پيغام نمي داد منم پشت سر هم برات نظر گذاشتم آخرهم نااميد شدم امروز اومدم تا دوباره برات نظر بزارم كه سوپرايز شدمو ديدم همه نظراتم ارسال شده[نیشخند] موفق باشين دوستون داريم[ماچ]

مامانمون

سلام به اقا پارسای دوست داشتنی وحیده جان مطلبی که نوشته بودی مثل همیشه خوب و اموزنده بود ممنون موفق باشی

شهرزاد مامان حسین

سلام. چقدر این عکساش با اسب خوشگله. من هنوز فرصت نکردم از حسین در حال اسب سواری عکس بگیرم. شیطنت برای بچه ها لازمه. بعضی مدرسه ها فکر می کنن با سنگ طرفن.[گل]

خانم معلم بندری

سلام عزیز متاسفانه چند وقته به وبلاگتون میام ولی اینقدر قالبتون برام به هم ریخته است که نمیتونم بین خط خط نوشته هاتون هماهنگی ایجاد کنم و بخونمشون مرورگر رو هم عوض کردم بازم نشد

آرشیدا

مرسی که به ما سر زدید. لینکتون رو اضافه کردم[چشمک]

مینا مامان کیها ن

مامان وحیده خیلی ممنوم از بابت مطالبی که سعی می کنین به ما انتقال بدین...مامان وحیده خواهش می کنم که نا راحت نباش که چرا پار سا رو تو مدرسه ای ثبت نام نکردی که توش این مسائل حل شده باشه .مطمئم که تو اون مدرسه هم همین مشکل ها رو داشتین مشکل این جاست که تو مملکت ما هیچ کس فکر نمی کنه که به حقش رسیده و این موضوع در مورد معلمین هم صادق هست و یه سری ادم های عقده ای هستن که می خوان با توهین و تحقیر به بچه ها خودشون رو ارو م کنن و لی خوشحالم که پار سا زیر دست یه مامان با ف هنگو با مطاعه که بچه ش رو درک می کنه داره تذر بیت می شه ....دوستون دارم ....وای چه عکس هائی ....

مامان آریا

شادیتون 100 شب یلدا دلتون قد یه دریا توی این شبای سرما یادتون همیشه با ما یلدا مبارک . . .

خانم معلم بندری

سلام اتفاقا با مروگر هفت هم باز کردم ولی ... خدا کنه مشکلش مقطعی باشه و به زودی حل بشه

فرزانه

سلام عزیزم چه عکسای قشنگیه پارسا جون هم مامان گلت [گل]عکسای قشنگی میگیره هم شما خیلی خوش عکسی..میبوسمت[ماچ]