Lilypie - Personal pictureLilypie Kids Birthday tickers

خوب نیمی از تابستان هم گذشت.موقعی که پارسا کوچکتر بود وقتی میدیدم خانواده

ها بچه هایشان را از این کلاس به آن کلاس میفرستند به خودم میگفتم عمرا من از این

کارها بکنم .حالا میبینم خودم هم مثل همان پدر و مادرها هستم.با این فرق که تمایل

خود پارسا برای شرکت در یک کلاس برایم مهم است.پسرم دیگر علاقه ای به رفتن 

کلاس زبان ندارد. وقتی هم از مزایای آن میگویم خیلی قلقلکش میشود و میگوید:

خوب توی خونه با هم کار میکنیم.پس کلاس زبان تا اطلاع ثانوی تعطیل.

مدتها اصرار میکرد که کلاس نقاشی برود.کلی دنبال کلاسی میگشتیم  که نخواهد به 

 شیوه های های مرسوم نقاشی کشیدن را به پارسا یاد بدهد !تا اینکه یاد مربی 

دو سال قبلش افتادم  . آن موقع دانشجو  رشته نقاشی بود.به سراغش رفتیم.

 نقاشیهای دو ساله پارسا هم با خودمان بردیم.وقتی کارهای پارسا را دید کلی ذوق

 کرد و گفت اگر خارج از کشور بود حتما واسه کارهاش نمایشگاه می گذاشتند.این

نقاشی هم موقعی که ما مشغول صحبت بودیم کشید.

خوشبختانه مربی اش علاقه ای به الگو دادن نداره چون اعتقاد داره خلاقیت رو

سرکوب میکنه وقراره اجازه بده پارسا نقاشیهای خودش رو بکشه و اون بهش موضوع

بده.بعد از جلسه دوم هم متوجه شد که پارسا چیزی که خودش دوست داره میکشه و

حتی علاقه ای به کشیدن موضوعات دیگر نداره  .

 خیلی ساده بگم پارسا برای دل خودش  نقاشی میکشه و بقول مربیش براش مهم 

نیست که بقیه چی ازش میخواهند. و گفت: نمیشه خیلی بهش فشار آورد و قرار شده 

فعلا تکنیکهای نقاشی رو با هاش کار کنه. و روی متریالهای مختلف از جمله پارچه یا

سطوح بزرگ نقاشی بکشند.

 

 .

.

.

این روزها هم پسرم مشغول حرفه نجاری ست.اصرار داشت برایش چوب بخریم تا

نجاری کند.البته قبلا هم ازین کارها میکرد.خلاصه با همدیگر به نجاری رفتیم. چوبهایش

را انتخاب میکرد و به نجار سفارش میداد به قطعهای مورد دلخواهش برایش برش

بزند.خلاصه کلی چوب با ابعاد مختلف سفارش دادیم وقتی خانه رسیدیم با اشتیاق

مشغول ساخت یک چهارپایه شد.فکر کنم دو ساعتی سرگرم بود.

 

                         

                                            پارسا در حال ساخت چهارپایه

 

ترم یک کلاسهای "مهارت اجرایی "هم به پایان رسید و گزارش مربی پارسا از نتیجه

یک ماه و نیم کلاس:

پارسا در "مهارت حافظه فعال" و" مهارت نوشتن" بسیار پویا و فعال عمل کرده

ولی در "مهارت بازداری از پاسخ" و "مهارت خودگردانی عاطفه"نیاز به تمرین بیشتری

دارد.(و البته با راهکارههایی جهت تقویت دو مهارت.)

توضیح:"مهارت بازداری از پاسخ" مهارت در خودداری از صحبت کردن در میان یک بحث

است تا زمانی که نوبت به پاسخ دادن شود. و "مهارت خودگردانی"مهارت در بیان

احساسات و کنترل آنها در شرایط مختلف مثل شادی،اندوه،خشم و....است.

تصمیم گرفتم ترم دو مهارت اجرایی هم بفرستمش که البته خودش هم تمایل داشت

البته بیشتر بخاطر اردوهایی که میروند.آخرین اردوی ترم قبل رفتن به یک کارگاه پخت

 گز بود.این هم تجربه ایست.

 .

.

 

پارسا رو برای سنجش تحصیلی بردم.قد:124 سانتیمتر وزن28کیلوگرم و نقطه قابل

 توجه پارسا در معرض چاقیست.چیزی که توی این شش سال و اندی اولین باره پیش

اومده.پارسا هم که میون خوبی با آدمهای چاق نداره.هی میپرسید من چاقم؟ تعجبحالا 

هم شده سوژه خونه ما.کلی سربسرش میذاریم.طفلک بهش میگم شکلات و هله 

هوله باید کم بخوری قبول کرده.دیگه پیتزا هم ممنوع شده البته گفته تو خونه درست

کنیم.خلاصه ما هم جوگیر شدیم هی میگیم اینو نخور اونو نخور.یه بار هم بچه مون

داشت یه خورده گوشت میگرفت تنش .نتونستن ببینن............

این نقاشی رو هم از وبلاگ خانم معلم الگو برداری کردیم.کشیدن زرافه با اثر پنج

انگشت.

 

                           

                                      زرافه با اثر دست وگلها با اثر انگشت

 

این هم یه اثر هنری دیگه از پسرم.............

 وبلاگ آموزنده ای که فکر کنم تو این روزها میتونه کلی شما و فسقلیهاتون رو سرگرم 

کنه "وب سایت تخصصی کودکان" به همت  یه خانم معلم مهربون. 

حتما سر بزنید.ایده های قشنگی میگیرید.



موضوع مطلب :
سه‌شنبه ۱۸ امرداد ۱۳٩٠ :: ۱:٠٠ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مامان وحیده
     
درباره وبلاگ
مامان وحیده

من پارسا هستم.متولد 30 فروردین 84.به دایناسور خیلی علاقه دارم.هیچکس نمیدونه چرا به اونها علاقه مند شدم.خودم اسم این وبلاگ رو انتخاب کردم.مامانم برام مینویسه.از خاطرات من میگه.
پيوندها
نويسندگان
RSS Feed